Biliyorumdur...

Seni unuttuğumu hissediyorum,kalbimin en ücra köşesinde yaşadığını biliyorum.
Sadece bir yerlerde nefes aldığını,arada bir canımı yakıp nefes alışlarımı yavaşlattığını biliyorum.
Belki de ben herseyin farkındayım,herseyi biliyorum.
Yüzleşemiyorum kendimle,sadece üzülmemem için benımle olduğunuda biliyorumdur.
Bana acıdığını,ya da iyi bir gecmişimizi silip atamadığını,herşeyi bilerek salağa yatıyorumdur.
Anlık da olsa seninle mutluluğu yaşıyorumdur.
İçimde büyütüyorum aşkı,gecenin karanlığından doğan yüzünü sadece hayallerimde yaşatıyorum.
Bu kadar yakın olmamıza rağmen,bu kadar kücük biryerde yaşamamıza rağmen karşılaşamıyoruz bile.
Bu aralar tek istediğim varlığını hissetmek,sadece sarılmak.
Sadece senin sıcaklığınla aldığım kokunu içime çekmek.
Orda kalmak.
Saatlerimi,günlerimi,aylarımı,yıllarımı bütün zamanımı seninle geçirmek.
Belkide bunu yapamadığımız için,
Hayatımdan tamamen cıkmanı istiyorumdur.
Evet,bunu istiyorum.Sana kaç kere git dedim sayamadım.
Bir o kadarda dön demelerim var.
Ne seninle oluyor artık ne de sensiz.
Tek gerceğim var ki yıllardır bulamadığım huzuru bulduğum.
Ya da bulduğumu sandığım.
Keşke aramızdaki aşkı sadakatla koruyabilseydik.
Benim kalbim seninle dolup taşarken sen kaç tane kadın daha sığdırdın?
-GülçinÖzalp.

Yaşandın ve Bittin

Güzel olan coğu şeyi beraber yaşadık değil mi.
evet. yaşadık.
hiçbişey icin pişmanlık duymadım.duymamda.
iyiki oldun iyiki hayatıma girdin.
şuan bile yanımda olduğunu hisseder gibiyim.
ağlasam sarılıcaksın.
bana bişey olsa ilk yanımda olcak kişisin.
belkide emir cümleleri kullanmamlıyım.Hep ve herzamanki gibi
belki demeliyim...
ama ilk defa eminim.
bütün yaşantım boyunca ne istediysem elde etmeyi başardım.
bu hırstı.(: seni geri kazanmaya calıştım buda özlem değil hırstı.
denedim...başaramadm ilk kez söylüyorum belki ama.
Keske basarabilseydim..
Keşke yanımda seni hissetmek yerine yanımda olabilseydin.
Keşke kendimi avutmak yerine.düşünceme söz geçirebilseydim.
Sen yokken cok değiştim.o Ciddi ben yok artık.
hani sinirlendiğinde gözü kimseyi görmeyen.
Artık kimseyi kırmak istemiyorum.
Kimsenin bana karşı nefret ve kin dolu bakmasını istemiyorum.
hatırlarsın ya. ben insanların değişemiyeceklerine inanırdım.
hayır hayır.
değişebiliyor.hayat insana cok şeyi öğretiyor.
Babam. dün bana dediki ;
' Gidenleri unutamazsın yokluğuna alışırsın.Yerine birini koyamazsın.Koymaya çalışırsın '
Ben seni unutmadım. Yokluğuna Alıştım.
Hergün ama Hergün biyerlerde karşımada cıksan. gözlerime bakıyorsun ya .(:
Bliyorum sende 'bizi ' unutmadın alıştın.
yanımdan geçerken gülüp sensizde mutluyum gibi gözüküyorsun ya .
Biliyorum mutlu değilsin mutlu olmaya çalıştın.
belkide yanılıyorum...
Mutlusundur.Bana her baktığında büyük bi hata görüyorsundur (:
ama biliyormusun ben artık sana baktığımda sadece gerçekten gülüyorum.
Cünkü artık eminim Yaşandın ve bittin.(:

Yabancılaştık.

Sen..
Sen bende cok farklıydın. sebebini bilmediğim bi tutkuyla bağlıydım..
Yanımda olmanı istedim. sadece yanımda olmanı,seni hissetmeyi en cokta..
Ben saygısızın biriydim senin gözünde belki ama. aramızdaki samimiyete güvendim.
Sen istedin diye benliğimden vazgeçtim.Değişmek istedim cok istedim..
Belki bazılarını başarmak üzereyken bıraktın beni.
Yeni doğan cocuklar olur ya.hiçbişeyi bilmeden masum doğarlar.
Sonra ne görüyorlarsa etrafında ne yaşanıyorsa örnek alırlar.
Yanlışlarıyla doğrularıyla,yanlışlar herzaman caziptir ama.
sonra yanlışlarını düzeltmesini istersin. yardım edicem dersin.
Güvenir sana , elinden tutarsın , başarıcaz dersin.
Tam hatalarımı görüyorum derken , bırakırsın.
sebep ? yok .(:
Şimdi söle son kez yardım et bu kız ne yapmalı ?
eskiye dönüp yanlışlarıylamı devam etmeli.
yoksa bırakıp giderken dediklerinle canını cok acıtsan da.
Düzelip cok sevdiği icin yüzsüzlük yapıp seni geri kazanmayamı calışmalı. ?
Sen sevmedin , güvenmedin , inanmadın,
Ya da..
Belli mi etmedin..
O kadar çok soru var ki cevaplanması gereken..
Ama şundan eminim beni bi kez olsun dinlemedin...
Hayatım da bir ilk olduğunu sürekli söyledim.
Çok zor şeyler atlattım. belkide atlatamadım.
Ben mutlu olamam. derken hayatımın en mutlu 2-3 gününü yaşadım.
benim mutluluğumun sınırı bu galiba..
En cok neyi özledim biliyormusun. (:
askım benim. demeni...

Artık Biz Değil Sen.

Ne kadar da varlığına alışmışım.

Hani benim o çok merak ettiğin günlüğüm vardı ya .(:
Sadece sana okutucaktım.Bugün Eskiye dönüp baktımda ne kadar cok hatıran var ,ne kadar cok beraber geçen güzel anlar.
Resimler.Saçma Saçma konuşmalarımız.
Geçen seneki kitaplarımın her köşesinde daha doğrusu boş bulduğum heryerde ismin var.
Bunları görüp sana uzak olmak o kadar zor ki sevgilim.sana hâla sevgilim diyorum. demek istiyorum.
Bana en cok yavaşca yaklaşıp '' seni cok seviyorum '' diyerek fısıldamanı özledm.Sonra sarılırdık ya hani beni hiç bırakmıyacak gibi sarılırdın.
Ben en cok buna güvendim.Beni hiç bırakmıyacağına.O defteri okurken önce gözlerim doldu.Sonra biri bana fısıldadı sanki eskisi gibi...
Sen gibi...Unutmalısın dedim kendime ve kendime geldim bi kaç dakikalık da olsa gözlerim durmuştu.
Belki ama beynim sürekli seni zikretti.
Beraber karşı cıkıcaktık bunlara ben senden vazgeçmek zorundayım dediğimde neden engel olmadın bana.yemin etmiştik ya birbirimizi bırakmıycaktık.
Özür diliyorum .
Ben sana seni seviyorum derken yalan sölemedim.
zaten bir insan yıllar boyunca aynı yalanı söyleyemezsin ki (:
Seni cok kişi de aradım.senden sonra hayatımda cok insana yer verdim.
Sonra yapamadım istemiyordum kimsenin senin gibi olmasını beni senin gibi sevmesini bu yüzden alıştım yalnızlığa.
Hep kendime yetmeye çalıştım sen varken kimseye ihtiyacım yoktu.
Ama sen yokken kimse de yoktu.Yanımda olsunlar diye her erkekte seni aradım.Kimse sen gibi değilmiş vazgeçtim.
Seni bana hatırlatan herseyi seviyorum bunları yazarken duyduğum acıya alıştım onuda seviyorum.
Sen bende ilktin.Bilmediğim, yaşamadğım bişeyle karşı karşıya kaldım.Önce bütün düşüncelerim sen olmaya başladı.
Sınırları hiç sevmemişimdir. ama düşüncemde ki sınır başlangının sen olup sonunun senle bitmesi beni mutlu ediyordu.
Sen veya ben yoktu biz vardı. Biz mutlu olucaktık ayrılıp acı cekenlerden olmayacaktık hani beraber yaşlanacaktık .(:
Şimdi sadece kendimi dinliyorum.
Anladımda sen sadece hayatımda geride yaşadığım güzel bi anı olarak kalıcakmışsın

*GülçinÖzalp

Aşk

ne kadar ağlasanda gülmeye calısmaktır ask.
onu ne kadar sevdiğini anlatmaya çalıştığın zaman
birleşmeyen kelimelerdir
üzülsende mutlu görünmektir
umudunu kaybetmemektir
ayrıldığınız andan itibaren onu özlemeye başlamaktır
gece onun kokusuyla gözlerini kapatıp sabaha hayaliyle uyanmaktır ask.
sölemek istediklerini söyleyememektir bazen
bazen ne kadar cok istesende senin olmayan
bazen varlıgıyla seni mutlu eden
bazen yanında olduğunu hissettiren
bazense beklemektir aşk.
büyük bir aşk yaşayıp bittiğini gördüğünde heves olduğunu anlamaktır
her gözlerini kapattığında karanlıkda beliren
gözlerini açtığında gün ışığında kaybolan bir surettir
hayallerinde yaşattığın gerçekte büyütemediğin umudundur ask.
belki de hırstır ask. ?


- son sorumada siz cevap verin bütün bunlar aşk mıdır özlemek mi ?
yoksa ask mıdır kalpteki özlemi besleyen , özlem midir aşkı var eden ?

Çelişki.

Kendimden vazgeçtim , ve bircok şeyden.
senin gitmenle değişti herşey.
kendime verdiğim bütün sözlerden vazgeçtim.
yok artık sınırlarım.
yapmak istemediklerimi yapmakla başladım işe.
ve sonrası.yok işte sonrası.
bedenim ruhumu tasımakta cok zorlanıodur belki.
yada ruhum bedenimi kaldıramıyacak kadar halsiz.
gülemiyorum artık , mutsuzum
çünkü sen varken tebessüm edebiliyordum.
cünkü sen varken mutluydum.
sensizde oluyor aslında.
yada olmuyor , dön artık bana.
evet. sensiz olmuyor..
sen yokken ruhum can çekişiyor.
ama içimdeki umut yüzünden bitmiyor can çekişlerim.
ve cok canımı acıtıyor.
bana seni üzmek istemem demiştin.
simdi bana sölediklerini onada sölüyor musun ?
bana sarıldığın gibi sarılıyor musun ?
beni sevdiğin gibi mi seviyorsun ?
yada benimle oynadığın gibi mi oynuyorsun ?
herkez , senin için.
kötü konuşurken. seni üzer derken.
ben herkeze karşı cıkmakta büyük bir salaklık yaptım.
sen iyi biri değilsin.ama kötüde değilsin.
işte içimdeki bu lanet çelişki beynimin hücrelerine sahip çıktı.
o kadar zor geldi ki seni gördüğümde gelip sarılamamak.
yada bırak sarılmayı , yüzüne bile bakamamak.
düşüncelerimde hissettiğim tek şey.
seni cok özlediğim.

Büyüyen Yalnızlık.

insan yalnız olduğunu yalnız kaldığında fark eder.
etrafındaki maskeli insanlar.
yüzüne gülümseyen dostlar.
seni sevdiğini söyleyen adam.
seni terk ettiğinde anlaşılır yalnızlık.
ve ayrılık.
bütün yalnızlıkların başlangıcıdır ayrılık.
uzak kalmak...
kimsenin olmadığı,kimsenin seni görmediği,kimsenin duymadığı.
bi yerde olmak istersin bazen.
ve uzak kaldığın sürece yalnızsındır.
kalbin besler yalnızlığını...
birinin sevgisiyle doldurduğun kalbin.
o gittiğinde yerine kimseyi koyamaz.
yara gibidir aslında...
ama mazoşistleşir insan canı acısın ister.
sonrada biri gelsin yaralarımı sarsın diye düşler.
en çokda gidenlerin dönmesini bekler.
peki giden insan neden gider diye sordunuz mu kendinize ?
ben bir çok kez aradım bu sorunun cevabını.
ya gerçekten sevmemiştir.
ya da bütün hata senindir.
ben içimdeki umudu asla kaybetmeyeceğim.
şuda var ki hep seni beklemeyeceğim.
döndüğünde eski ben olmayacağım.
belki dönmeyeceksin.
ama biliyorum pişman olucaksın.
benim ilk pişmanlığımsın.
herşeyi cok hızlı yaşadık ve bitirdik.
oysa cok zamanımız olmalıydı güzel günler geçirebilceğimiz.
herkez gibi olmamalıydık.
ve yine herkez gibi bitmemeliydi sonumuz.
bizde ayrı kalmamalıydık.
ama senin tek sorunun aşık olma korkundu.
birine aşık olmak birinin sorumluluğu altına girmek sana zor gelecekti.
sen o kalıbından cıkma sakın.
herzaman yaptığın gibi herşeyi içinde yaşayıp bitir.
ve ya bitirmeye calış, ama duygularını hiçe sayıp bu kadar bencil olma.
seninde dediğin gibi kimse seni benim tanıdığım gibi tanımasın.

Sadece Zaman.

Zaman herşeyin ilacıdır diye boşuna demezler herhalde.
neden genel kavramdır peki.
neden bikaç gün veya bi kaç saat değilde,zaman.
bunlarda zaman dilimidir,farkı nedir?
Cok kısa zaman içinde , 3 gün.
hayatımda hiç olmadığım kadar mutluydum.
Peki ya sonrası...
o olmadan geçen zaman..
her gün bir yenisi ekleniyor,bense sadece sayabiliyorum.
sayılı gün cabuk mu geçer ?
benim saydığım günlerin neden sınırı yok.
Yıldızları saymak gibi aslında dön dolaş aynı yer.
Yine yalnızsın hep yalnızsın.
herkez sayılı günleri geri sayarken ben neden ileri sayıyorum ?
Belkide Geriye dönmemi her geçen gün zorlaştırıyorum.
sana baktığımda unutuyordum herşeyi şimdi kim unutturur ?
Zaman
gidenleri unutturur mu yokluğuna alıştırır mı bunu bende bilmiyorum.
ama eminim ki birçok şeyi değiştirir.
içinde ki o büyük aşkı nefrete bile dönüştürebilir.
nefret zamanla intikam büyütür , ve sonrası...
ya senin canın yanar yada onun.
bedenine sahip o büyük aşkın yerini kin alır.


şuan tek arzum geriye dönmek.

Biten mutluluk.

Bazen mutlu olmak o kadar zorlaşıyor ki,
yanımda olanların,dostlarımın,kardeşlerimin...
benim için o kadar cabalarken
ben ufaktan bi gülümsemeyi bile cok gördüm.
oysa herşeye sahibim
beni sevdiğini bildiğim insanlara
bir aileye sahibim..
işte bencillik bu
ben kendi içimde mutluluk ararken
etrafımdakileri göremedim...
gece olmasın istedim
hava kararmasın,
gözlerin kapanmasın
yine hayallerimde sen olma istedim.
bütün mutluluklarımın görünen yüzünde ben olsamda
dibinde sen olma.
hislerimin içinde olsanda
düşünmeme engel olma...
ve beni ben yapan gülümsemelerimi benden alma...
senn varken yapamadığım değişiklik
sen yokken istemeden değişti.
ben değiştim..
hayatım değişti, insanlar değişti..
ve en önemlisi insanların bana bakışları değişti....
belki zamanla başka biri alır yerini.
ve ben yine mutlu olurum...
bitmiş mutluluğumu tekrar alevlendiririm.
evet eminim ben bu kadar aciz değilim sen olmadan da mutlu olabilirim.

Senin Boşluğun

birbirini kovalayan bir çok hatıra.
sonra hayaller..
sonra bilinç altına yerleşirler
ardından rüyalar.
bir de gülümseyerek veya ağlayarak uyanmalar vardır tabi.
her seferinde inanırım gördüklerime...
7 saniye içinde hayatımda olmadığım kadar ya mutluyumdur yada mutsuz.
kendimi onu unuttuğuma alışırmaya calışırken bile.
rüyalarımda aynı adam, her seferinde tamam diyorum.
Bu kez olmaz. bu kez dönmez ve artık ben bu kez gel demem.
Herşeye alışmıştım beni hayatından cıkarmana dediklerine.
tek bişeyi unutmuşum, senin cok şerefsiz biri olduğunu.
bugün beni sevdiğini söyleyip yarın başkasını seviyorum diyecek kadar şerefsiz olduğunu.
simdi dersin ki sen istedin, ben senin gibi davranmadım asla.
tek istediğim mutluluğundu, kiminle nerde ne şekilde olduğunun bir önemi yoktu.
mutlu olmandı en büyük temennim, ama artık acısın istiyorum canın.
ben rüyalarımda seni görürken sen rahat uyuma.
ben her sabah titreyerek uyandığımda sen gülümseme.
bir kaç gün verdiğin mutluluğun bedelini ağır bi şekilde istiyorsun.
sıra başkalarında değil mi.
onlarıda benim gibi böyle ortada bırak olur mu.
ama herzaman diyorum ve diyeceğim.
kimse seni benim gibi sevemiyecek.
kimse benim gibi değer vermiyecek.
kimse seni hayatının başrolüne koymayacak.
kimse senin dediklerini kaldıramayacak.
neyse artık seninle yeni sahibin uğraşsın.
cok merak ediyorum ki ne kadar dayanabilecek.
ya da sen ne kadar sürede sıkılıcaksın.
bende zamanında cok kişiye bana yaptıklarını yaptım.
bu yüzden bunları yaşıyorum.
ama gececeğinden eminim...
ama şunu bil ki, ben canımı acıtmayı bırakdığım zaman senin acıların başlıyacak..
işte bende o zaman seni sadece uzaktan izleyeceğim.
bana derdin ya ben seninle mutluyum diye.
senin dediklerinde düşündüklerinde sevginde herşeyin yalan.
arkadaşım yok diyordun seni cok iyi anlıyorum.
vardır herkeze bir pezevenkliğin.
hala dediklerin diyorum ki,yazık bana yazık!
bütün bunları yazarken bile hala bir tarafım o aslında cok iyi biri diyor.
sen bu ne demek bilir misin.
bana aşık oldum diyorsun...
insan aşık olursa birine kendi yaşadıklarını bu kadar ağır yaşatır mı?
Yaşadıklarımdan şuanlık cıkarabilceğim tek sonuç
benden gidenin bigün bana döneceği...

Sahip olamadıklarım.

Hani bazen özlersin ya deli gibi,
bir kaç dakika hatta bir kaç saniye yüzünü görsem ,
sadece uzaktan izlesem ben seni görsem sen beni görmesen...
kendimi sana hatırlatmakdan korkuyorum,
oysa ben seni hatırlamaya ihtiyaç duymuyorum.
hergün seninle geçtiğimiz yollardan geçip yalnız yürümeye alışmaya çalışıyorum.
ama artık fark ettim ki sadece acılarımı tazeliyorum.
bana dediğin her söz hala aklımda.
unutmak istiyorum ama unuttum artık derken bile hatırlıyorum.
zorla gül satmaya çalışan kadınlar, spor ayakkabıyı boyamak için ısrar edenler
siyah gözlük takmış adama ' aşkım sen bunu tanımıyor musun matrix bu' demen,
yağmur yağarken 'senin yüzünden sucuk olucaz ' dedikden sonra koşduğumuz yollar,
bana yaptığın ama içemediğimiz kahve,
unutmaya calıstıkca,bana seni hatırlatmakda diretiyor.
zaman ucsuz bucaksız biyere yol alırken,
bu düşüncelerim beni rahat bırakmıyor.
Sensizlik canımı acıtsada kimseler bilmiyor bunu merak etme.
Ben yine mutluluk maskemi takıyorum.
Ne zaman adın geçse bir konuşmada bakışlarıma hüzün karışıyor.
Gözlerimden kalbime doğru düşmemesi için gözyaşlarımına engel oluyorum.
önceden hakim olduğum hayatına simdi konuk olsam diyorum bazen...
veya son kez benim olsan, cok mu şey istemiş olurum ?
galiba sana bu çok gelir.
farkındayım hayatının sahibinin
farkındayım kimin nerde durması gerekdiğinin...
ama yolda gördüğünde cok dikkatli bakman bile içimdeki umudu alevlendiriyor.

neyse artık benim bunlara son vermem gerek.

Alışkanlık ve yanılgı

alışmış kudurmuştan beterdir diye boşuna dememişler.
büyük bir boşluktaydım,herkezden darbe yemiş halde.
hayatımda en cok sevdiğim insanı kaybettiğim zamanlardı.
cok değil 3 ay öncesi...
ve 23 nisandı...
hayatımın dönüm noktasıydı sanki
2 yılımı verdiğim sevgilimle yıl dönümümüzün olduğu gün.
beraber olsaydık 2. yılımızı kutlayacaktık.
pek de bir önemi yok acıkcası.
aslında ben o gün mükemmel birisiyle tanışmıştım.
gün boyu gözlerimi ondan alamasamda
akşam ben seni görmedim sende mi ordaydın gibi birsürü yalan söyledim.
beni ona yönelten bişeyler vardı...
anlaşılmayan konuşması,kücücük gözleri...
ilgimi cekmişti...
ama hepsini benimle beraberken seviyordum.
benimle konusmasını,bana bakan gözlerini.
mutluydum belkide uzun zamandır ilk kez yüzüm gülüyordu.
tamamen yitirdiğim güvenim tazelenmişti sanki.
etrafta konuşulan herşeye rağmen güvenmek istiyordum ona.
bu yüzden cok zaman geçirdim...
cok alıştım 3 ay geçmesine rağmen yıllardır hayatımda gibiydin
kimseyle bu kadar rahat değildim.
ve kimse benim gülmemi bu kadar iyi kaldıramadı.
en cok onunla beraber gülmeyi seviyordum.
cünkü gülmek ona cok yakısıyordu.
onu gördüğümde gülen yüzüm şimdi asılıyor.
cünkü yanılmışım.
geçirdiğim zaman, zamandan cok zaman kaybıymış.
hiçbir erkekten farkı yokmuş.
oda cıkıp karşıma ben başka kızı seviyorum diyebilecek bir karakterdeymiş.
korkularımla bi kez daha yüzleştim.
aslına bakarsan iyi oldu,hani bir laf vardır ya
1 olur 2 olur 3. suç olur.
bu misal, ben bütün haklarımı kullandım bundan sonra hata yapmam.
daha doğrusu yapmamalıyım, yine birine güvenip kapılmamalıyım.
şimdi sende mutlusun sevdiğin kızla
dönüpte geride bırakdığım benim icin üzülen biri var mı demezsin.
karakterinde var bu.
sen yolunu her türlü bulursun.
istediğin insanla istediğin zaman beraber olursun.
senin doğruların sana doğrudur.
bunlarda senin sözlerin.
benim senin icin koyduğum karakteristik teşhisler değil.
bugün yine baktın ya bana kücük gözlerinle..
ben sana alıştım,senin kokuna alıştım.

'Ne sen benden kopabileceksin
Ne de ben senden...'

Buda bizim birbirimize sık söylediğimiz bi cümle.
Bunu sana son söyleyişim olsun
G.Ö

Sensizken sessizlik.

aylardır avaz avaz çığlıklar içinde bir sessizlik yaşıyorum.
kendine gel,sen bu değilsin diyen bir çok insan.
çok uzakta kalmış gibiler,oysa en yakınlarım onlar.
tek kişi bir hayatı bu kadar alt üst edebilir mi diyorum.
üstelik benim hayatım bu,benden başka kim değiştirebilir?
herşeye herkeze uzaktan bakıyorum sanki.
toz duman içinde bir çöldeyim.
Yönümü yolumu şaşırdım. Sam rüzgarlarına bıraktım kendimi, sürüklenmekteyim.
artık kimse konuşmasın,büyük bir sessizlik olsun.
bazı zamanlar düşünürken kendimi kaybediyorum
kimsin ki sen beni benden aldın.
hala seni kalbimde öldürememişken diri diri toprak atıyorum.
kısacası şu ki seni özlüyorum.
birileri hayatımda figüran olarak çoktan oynamaya başlamış.
oyun işte, gerçek değil hiçbişey bu gün benim hayatımda ölüm sahnesini oynuyorsa...
yarın kendi hayatında devam ediyor,kimi nerde ne şekilde bıraktım demiyor.
bugünü yaşayıp bitirdiğinde yarın ne olucak düşünmüyor.
nerede mutluysa orada oluyor...
oysa bana sıralamıştın mutluluğunun yollarını,belli şekilde oynuyorduk oyunumuzu.
önce senin isteklerin sonra benim isteklerim...
zorda olsa geçiştiriyorduk,bazen ben olmaz bunu yapamam diyordum korkduğumu söylüyordum.
herşey karşılıklı hayat bu güzelim... derdin hep.
sana bir şey itiraf edeyim. güzelim demelerine cok sinirleniyordum.
üstelik sen çok duygusuz biriymişsin.
çıkarların için mi birçok şey...
adil oynamadın hiçbişeyi, oysa ben ne istersen yapmaya hazırdım.
senden istediğim son şeyi gerçekleştirdiğin için teşekkür ederim.
Bir aydır yüzünü görmedim,sesini duymadım...
bugün fotoğrafın çıktı karşıma,yine dayanamadı gözlerim.
ben sadece sana karşı böyleyim,sadece sana bakmaya dayanamıyorum.
hergünümü paylaştığım insan benden bu kadar uzak kalmamalı diyorum.
bana yaşattığın hiç birşey için nankörlük yapamam.
ama sen bunun dengesini ayarlayamadın...
yüzüme karşı gülümsemen arkamdan çevirdiğin işlere maske takmaktı.
benden son kez bişey iste derken, yine beni düşünmedin.
yaptığın hatalara karşı vicdanını rahatlatmakdı tek isteğin.
ama senin için fark etmez ne azablara karşı umursamaz davranıyorsun ki.
sorunumuz ben. senin karşında gururunu kaybeden bir kız.
neyse her zamanki gibi boşverelim..
senin bırakdığın gözyaşlarını silebilecek çok insan var.
G.Ö

Kactikca sana yaklasiyorum.

buyuk bir kacis icindeyim,senden kactikca sana yaklasiyorum.
ya da ben kactikca seni karsimda buluyorum...
bos olan birsuru kelimen, bos oldugunu bilmeme ragmen beni sana bagliyor.
yalandanda olsa don demen bile hosuma gidiyor...
sana hissettigim duygular cok farkli,
asik degilim ama ne seninle yapabiliyorum ne de sensiz.
bu dusunce yoruyor artik beynimi...
her gece sabaha kadar oturup dusunmekten bikmis durumdayim.
bir tarafim seninle olmam icin baski kuruyor beynime.
digeride uzuluceksin birak duygularini mantiginla hareket et.
bazen duygularim agir basiyor bazen mantigim.
seninle bu yuzden anlasamiyoruz yani bu senin sorunun degil.
her tartismamizda sorunun sen oldugunu soylesemde farkindayim.
buna benim kararsiz karakterim yol aciyor.
ama benim bu duruma gelmemdeki tek sorunumuz sensin.
acikcasi su sana olan guvenimi kaybettim sanirim.
kazanmak icin ne sen caba gosteriyorsun ne de ben guvenmeye calisiyorum.
kuskularim var,aslinda korkularim var.
korkuyorum sana alistikdan sonra cekip gitmenden...
kararli biri oldugunu soyluyorsun ama sende dayanamayip geliyorsun.
bu duruma akil erdiremiyorum,insan sevmedigi birine neden gelir ?
hicbir soruma cevap bulamiyorum(?)
belki de ben hatayi bu iliskiyi sorgulamakta yapiyorum.

GulcinOzalp

17 ağustos.

Bugün bir garibim.

unutamadığımız,kabuk bağlayan yaralarımız kanıyor gibi tekrar.
11 yıl önce bugün,tam bugün salı günü.
büyük bir sessizlikde yakalamıştı deprem bizi.
kıyamet kopmuştu sanki insanların bağırmaları,korkuları.
o gün herkez kendi canını kurtarmanın peşindeydi.
sanki güneş yeryüzüyle birleşmişti,kıpkırmızı bir alev vardı marmara denizini kaplayan.
aslında cok kücüktüm 5 yaşındaydım.
ama dün gibi hatırlıyorum o acı günü.
aylarca giremediğimiz evimizin catlaklarını.
günlerce dağda sabahlamamızı.
korku icinde bakan insanların gözlerindeki yaşı.
cok zor zamanlardı...
milyonlarca insan kalmıştı o enkazların altında.
kocaeli yerle bir olmuştu sanki
sağlam kalan sayılabilcek sayıda evler vardı.
günlerce aç kalan insanlar
enkaz başında gecesini gündüzüne katanlar...
milyonlarca aile dağılmıştı.
o büyük sarsıntı kimisinin annesini babasını.
kimisinin ise evladlarını almıştı.
aslında söylenecek cok da bişey yok.
kelimelerle anlatılabilecek bir durum değil bu.
yaşayan bilir o içinde bitmeyen korkuyu.
dün gece sabaha kadar uyku tutmadı,oysa gökyüzü cok sakindi.
şimdi elimizden gelen tek şey kaybettiğimiz insanların ruhuna dua etmek.
ve geride bıraktıklarına sabır dilemek.

Özlüyorum

Seni unutmak icin ne kadar çabalasamda,
Karşıma cıkdığın anda alıyorsun kaybettiğin heryeri.
Özlüyorum sadece seni çok özlüyorum...
Beraber gecirdiğimiz eglenceli vakitlerimizi özlüyorum.
İğrenç olan muhabbetlerini özlüyorum.
Herşeye rağmen gülebilmeni özlüyorum.
Sürekli aynı kelimeleri söylemeni özlüyorum.
Seninle sessiz konusmayı özlüyorum.
Bana lütfen demelerini özlüyorum.
Saatlerce yalvarıp kestirmediğim sakallarını özlüyorum.
Herseye rağmen bana bakarken masum olan gözlerini özlüyorum.
Seninle tartısmalarımızı özlüyorum.
Birbirimize sürekli laf sokmamızı,
İki dakika sonra herseyi düzeltmemizi özlüyorum.
Kelime yapma demelerini özlüyorum.
İstediğim heran yanımda olabilmeni özlüyorum.
Beni umursamamanı bile özlüyorum.
Şuan herseyi kabul edip sana gelmek var aklımda,
Yapamıyorum ama neden ?
Neden varım seninle sonuna kadar diyemiyorum?
Neden seni bu kadar özlememe rağmen yanında olmaktan korkuyorum ?
Sen bunu okuyamayacaksın,
ama sana benden hiç duymadığın bırsey yazayım.
Herseye rağmen, Seni seviyorum.

Sensizliği yaşıyorum

Bugün bir başka özlüyorum seni.


yoklugun daha cok canımı acıtıyor sanki.
iyileşmiş olan yaralarım kanıyor.

cok zaman gecmis sen gideli,tozu coktan dumana katmışız.

yerine gecmek isteyen cok insan olmuş.
ama hiçbiri seni gördüğümde ki heyecanı yaşatamamış bana.
benımle olmadığın icin özleminle konusturuyorum kalemimi.
senin mutluluğunu görmek garip bir duyguyla saplanıyor kalbime.
kendim bile anlam veremiyorum sana bakdığımda ki boşluğa.
ve senin bana bakmanı,bakışlarını özlüyorum en cok yoklugunda.
bana verdiğin sevgi dolu cümlelerine bağlıymış mutluluğum.

mutluluğu özlüyorum...huzuru...

şimdi bana veda ettiğin günü hatırlıyorum da.
o günün sabahında huzuru yakalamıştık,
ama bilmiyorduk ayrılığın günü olduğunu,
artık ne kadar istesemde,
senin baskasıyla olduğunu yüregime hapsetmem gerekiyor.
seni görebilmek ugruna verdiğim çabayı görsen
yazık derdin belki de.

ama senin bulundugun heryer buram buram özlem kokuyor.

sımdı o kadar garibim ki.
kimse çözemiyor bu halimi,susuyorum.
en cok istediğinle başlıyorum.
giderken kırılan parçalarını yüreğime döktün,
zaman zaman batıp canımı acıtıyorlar ama alışıyorum.
beni unut diyorsun,yüreğimde bıraktıklarınla seni unutmamı istiyorsun.

sen gitmiş olsanda hayalini bıraktın.

hayaline bakıp özlüyorum seni ve bu yüzden rüyalarımda yaşatıyorum sadece bizi.
sen gittikden sonra uykuyla aramızdan su sızmıyor,
bazen gün ışığının tamamını uykuyla geciriyorum..
geceleri yıldızlarda arıyorum seni,
dilek tutuyorum ama kaymıyor yıldızların hiçbiri.
odamda bırakdığın kokun var bide,içime çektikce seni özlüyorum.
göz bebeklerime yerleştiğinde seninle bakdığımız heryer güzeldi.

gözyaşlarımla berabersin artık,

o yüzden yalnız değilim hep benimle berabersin.
dalgalanan denizle geliyor kokun burnuma,
dayanılmaz bir özlem çekiyorum.
sebepsiz gülümsemelerim var,
saklıyorum herkezden içinde olduğum durumu.
herkezin yüzünde anlamsız mutlulukları var,
bana sahte geliyor hepsi.
bütün gerçeklerimi seninle bırakmışım gibi.
hiçbirşeyi sorgulamadan sensizliği yaşıyorum.

Ben aşkı derin yaşamalıyım

Kimse yalnızlık cekmez ama herkez yalnız kalır.
Sadece bir omuz olsun istiyorum,ağladığımda yanımda olan.
Belkide birinin elleri,gözyaşlarımı silebilecek cesarette.
Eli titremeden elimi tutabilecek biri .
Samimi olmalı herseyden önce,sıcak davranmalı.
Bazen dostum olmayı bilmeli.
Yeri geldiğinde babam gibi korumalı.
En önemlisi bana güvenmeli.
Saygısı herzaman sevgisinin önünde olmalı.
Aptal aşık olmamalı,düşünmeli.
Mantığıyla hareket etmeli.
Sevse bile cok belli etmemeli.
Seni seviyorum kelimesini basitleştirmemeli.
Beni susturmak icin öpmemeli,öpmek icin susmalı.
Herseyı konusabilmeliyiz.
Birbirimizi cok iyi tanımak icin fırsat vermeliyiz.
Hiçbirşeyi hızlı yaşayıp bitirmemeliyiz.
Yerınde ve beraber yaşamalıyız.
Eğleneceksek beraber eğlenmeliyiz.
Üzüleceksekde beraber olmalıyız.
Sahilde yürümeliyiz mesela,
Üşüdüğümde yanımda olmalı.
Aradığım ilgiyi göstermeli bana.
Ortak yönlerimiz olmalı.
Aynı yemekleri sevmeliyiz,aynı flimleri seyretmeliyiz.
Aynı kıyafetleri beğenip,yeri geldiğinde aynı giyinmeliyiz.
Dışardan nasıl gözükdüğüne değil
Bizim dışarıya nasıl baktığımıza önem vermeliyiz.
Günlük yaşamamalıyız,hayaller kurmalıyız.
Cocuklarımızın adını düşünmeliyiz,
Bazen anlasamayıp tartısmalıyız.
Sonra sarılmalıyız sımsıkı.
İşte o zaman benı sevdiğini söylemeli.
İçimde hissetmeliyim kelimelerini.
Olurda ayrılırsak susmalı.
İleri geri konusmamalı.
Beraber yaşadığımızı özelimiz olarak saklamalı
Yakınlarımdan uzak durmalı.
Hayatımda ya tamamen cıkmalı ya da yerını bilmeli.
Canımı acıtmak ugruna acınacak hale düşmemeli.
Saygısı herzaman sürmeli
Herseyın en derinini yasamalıyız.
Aşkında nefretinde.

GülçinÖzalp

Güvensizlik.

İnsanlardan nefret etmeye başlıyorum.
Bunun en büyük zararı bana belki ama alışıyorum.
Kimseye güvenmiyorum,
İnancımı kaybediyorum..
Herkezin cıkarcı oldugunu düşünüyorum..
Yapılan iyiliğin altında ne cıkacak diye bekliyorum.
Bazen gercekten benı düşünen insanlara bile kötümser bakıyorum.
Düşünmekten yoruluyorum en cok.
Peki neden bu böyle kendime sordugumda aldığım tek cevap
Cok insana güvenip yarı yolda bırakılmak.
En cok da bana güven deyip ertesi gün şerefsizliğini ortaya koymalarına üzülüyorum.
Belkide yaşamam gerektiği için yaşıyorum..
Ama artık şunu biliyorum.
Kime en cok güvenirsen önce onu kaybedersin.
Bir insan seni aylarca kandırmıs ve karsına gecmıs
bana güveniyordun hanı demesiyle biter hayatındaki güven kelimesinin anlamı.
O zaman anlıyorsun ailenden baska kimseye güvenemeyeceğini.
Aslında ailede bir yerden sonra yanında olmuyor.
Tehditler savruluyor,şunu yaparsan bunu yaparım.
İnsan kendine bile güvenmemeli cünkü.
Kendime bu konuda güvenirim,asla yapmam.
Dediğim cok şeyi yaptım ben.
Eminim sizde bir cok kez yaptınız..
Kendinize yalan söylemekten ya da üstünü örtmekten vazgecin.
Kendinize bile güvenemediğiniz bir yaşam içinde kime güvendiğinizi sanıyorsunuz siz?

Gidene kal demek.

Hani bir söz vardır ya 'gidene kal demek sadece gitmesini geçiktirir.'


sana kal demekten yoruldum,bu yüzden gitmeni istiyorum.


belki içimde birşeyleride götürüyorsun ama gidiyorsun.


Gideceksinde bu sefer kalmana izin vermeyeceğim.


belki günlerce pişman olacağım,ağlayacağım,keşke diyeceğim ama sana kal demeyeceğim.


çünkü sen gittiğin yerde unutacaksın beni


bense kaldığım yerde tekrarlayacağım  hatıraları.


zaten olmayacak dua'ya amin demek gibiydik.


Olmayacağı belliyken çabalamak niye?


adına aşk dediğimiz hayali ben gözyaşlarımla büyüttüm


sen ise yapraklarını rüzgarınla döktün.


ben senı yanımda isterken,sen hep kaçan oldun.


artık sen istesende,kaçmak zorunda olan benim.


hayat bana bu zamana kadar çok acımasız davrandı.


belki de insanlar.


sıra bende,acımasız olan ben olacağım.


aklıma takılan,beni üzen herseyi çıkarıyorum.


sen en büyük hatamsın.


ama büyüdüm,hatalarım büyüttü.


cok canım acısada büyüdüm.


annem küçükken iyi kötüyü ayıramazsın kızım derdi.


sana güveniyorum ama etrafa güvenmiyorum derdi.


artık kimin iyi kimin kötü oldugunu biliyorum.


kimin bana zarar verip kimin vermeyeceğinide biliyorum.


sen en büyük zararımsın.


bu yüzden zararın neresinden dönersem kârdır diyorum.


kimseye güvenmiyorum.güven nedir diye sormuştum sana..


verdiğin cevap cok boştu.


sen benim en büyük boşluğumsun.


mutluluk cok yakınlarımda benim.


ailemde arkadaşlarımda kardeşimde.


uzakta aramayacağım artık,cünkü mutluluk kelimesinin anlamını bir erkek dolduramaz.


ben mutluluğumu tek erkeğe bağlayacak kadar aptal olmayacağım.



ama sen mutlu olduğun aptal zevklerini dolduracak cok insan tanıyacaksın.


- GülçinÖzalp