Hani bazen özlersin ya deli gibi,
bir kaç dakika hatta bir kaç saniye yüzünü görsem ,
sadece uzaktan izlesem ben seni görsem sen beni görmesen...
kendimi sana hatırlatmakdan korkuyorum,
oysa ben seni hatırlamaya ihtiyaç duymuyorum.
hergün seninle geçtiğimiz yollardan geçip yalnız yürümeye alışmaya çalışıyorum.
ama artık fark ettim ki sadece acılarımı tazeliyorum.
bana dediğin her söz hala aklımda.
unutmak istiyorum ama unuttum artık derken bile hatırlıyorum.
zorla gül satmaya çalışan kadınlar, spor ayakkabıyı boyamak için ısrar edenler
siyah gözlük takmış adama ' aşkım sen bunu tanımıyor musun matrix bu' demen,
yağmur yağarken 'senin yüzünden sucuk olucaz ' dedikden sonra koşduğumuz yollar,
bana yaptığın ama içemediğimiz kahve,
unutmaya calıstıkca,bana seni hatırlatmakda diretiyor.
zaman ucsuz bucaksız biyere yol alırken,
bu düşüncelerim beni rahat bırakmıyor.
Sensizlik canımı acıtsada kimseler bilmiyor bunu merak etme.
Ben yine mutluluk maskemi takıyorum.
Ne zaman adın geçse bir konuşmada bakışlarıma hüzün karışıyor.
Gözlerimden kalbime doğru düşmemesi için gözyaşlarımına engel oluyorum.
önceden hakim olduğum hayatına simdi konuk olsam diyorum bazen...
veya son kez benim olsan, cok mu şey istemiş olurum ?
galiba sana bu çok gelir.
farkındayım hayatının sahibinin
farkındayım kimin nerde durması gerekdiğinin...
ama yolda gördüğünde cok dikkatli bakman bile içimdeki umudu alevlendiriyor.
neyse artık benim bunlara son vermem gerek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder