Güvensizlik.

İnsanlardan nefret etmeye başlıyorum.
Bunun en büyük zararı bana belki ama alışıyorum.
Kimseye güvenmiyorum,
İnancımı kaybediyorum..
Herkezin cıkarcı oldugunu düşünüyorum..
Yapılan iyiliğin altında ne cıkacak diye bekliyorum.
Bazen gercekten benı düşünen insanlara bile kötümser bakıyorum.
Düşünmekten yoruluyorum en cok.
Peki neden bu böyle kendime sordugumda aldığım tek cevap
Cok insana güvenip yarı yolda bırakılmak.
En cok da bana güven deyip ertesi gün şerefsizliğini ortaya koymalarına üzülüyorum.
Belkide yaşamam gerektiği için yaşıyorum..
Ama artık şunu biliyorum.
Kime en cok güvenirsen önce onu kaybedersin.
Bir insan seni aylarca kandırmıs ve karsına gecmıs
bana güveniyordun hanı demesiyle biter hayatındaki güven kelimesinin anlamı.
O zaman anlıyorsun ailenden baska kimseye güvenemeyeceğini.
Aslında ailede bir yerden sonra yanında olmuyor.
Tehditler savruluyor,şunu yaparsan bunu yaparım.
İnsan kendine bile güvenmemeli cünkü.
Kendime bu konuda güvenirim,asla yapmam.
Dediğim cok şeyi yaptım ben.
Eminim sizde bir cok kez yaptınız..
Kendinize yalan söylemekten ya da üstünü örtmekten vazgecin.
Kendinize bile güvenemediğiniz bir yaşam içinde kime güvendiğinizi sanıyorsunuz siz?