Bazen mutlu olmak o kadar zorlaşıyor ki,
yanımda olanların,dostlarımın,kardeşlerimin...
benim için o kadar cabalarken
ben ufaktan bi gülümsemeyi bile cok gördüm.
oysa herşeye sahibim
beni sevdiğini bildiğim insanlara
bir aileye sahibim..
işte bencillik bu
ben kendi içimde mutluluk ararken
etrafımdakileri göremedim...
gece olmasın istedim
hava kararmasın,
gözlerin kapanmasın
yine hayallerimde sen olma istedim.
bütün mutluluklarımın görünen yüzünde ben olsamda
dibinde sen olma.
hislerimin içinde olsanda
düşünmeme engel olma...
ve beni ben yapan gülümsemelerimi benden alma...
senn varken yapamadığım değişiklik
sen yokken istemeden değişti.
ben değiştim..
hayatım değişti, insanlar değişti..
ve en önemlisi insanların bana bakışları değişti....
belki zamanla başka biri alır yerini.
ve ben yine mutlu olurum...
bitmiş mutluluğumu tekrar alevlendiririm.
evet eminim ben bu kadar aciz değilim sen olmadan da mutlu olabilirim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder